TĘSKNIMY ZA WOLNOŚCIĄ, ALE CZY UMIEMY JĄ ZNALEŹĆ?

Każdy z nas w głębi serca tęskni za prawdziwą wolnością, chcemy mieć skrzydła i chcemy latać, jednak intuicyjnie czujemy, że jesteśmy uziemieni, co tak naprawdę nas zniewala?

Samo pojęcie wolności, należy postrzegać w różnych kategoriach-na płaszczyźnie fizycznej, psychicznej i duchowej. Fizyczne ograniczenie wolności, to nic innego jak uwiezienie, praca przymusowa, porwanie itp. Psychiczne, to wszelkiego rodzaju nałogi, kompleksy, depresje, niezaspokojone pragnienia, wszelkiego rodzaju manipulacje, lęk. Z wolnością psychiczną bezpośrednio wiąże się wolność duchowa, w której pozostajemy autentycznie wierni samym sobie oraz świadomi i odpowiedzialni za nasze myśli, uczucia, decyzje i zachowania. Natomiast wolność duchowa niekoniecznie musi iść w parze z wolnością fizyczną, można być uwięzionym a mimo to nadal zachować wolność. Gdyby jednak zapytać ludzi co rozumieją pod pojęciem słowa „wolność” większość odpowiedziałaby, że jest to możliwość robienia tego, co się chce. Czy tak naprawdę taka interpretacja jest właściwa? Czy hasło „Róbta co chceta” jest wezwaniem do wolności? Czy wolność która narusza przestrzeń drugiej osoby nadal jest wolnością?
Immanuel Kant, jeden z najwybitniejszych filozofów Oświecenia w dziele pt. „ Krytyka praktycznego rozumu” napisał takie oto słowa:
„- Są dwie rzeczy, które napełniają duszę podziwem i czcią, niebo gwieździste nade mną i prawo moralne we mnie.”
„ Niebo gwieździste” symbolizuje świat bez ograniczeń, natomiast „prawo moralne” to system wartości, który jest wewnątrz każdego człowieka i to on powinien wskazywać mu drogę. System ten może być np. oparty na Dekalogu (w judaizmie, chrześcijaństwie), Koranie w przypadku muzułmanów czy np. Wskazaniach w buddyźmie. Ateiści nie stawiają zbyt dużych wymagań, ale nawet oni kierują się jakimiś minimalnymi zasadami przyzwoitości. Wystarczy, że nie będą czynić innym tego, czego nie chcieli by, im czyniono i pomagać tak jak sami chcieliby pomoc otrzymać, gdy znajdą się w trudnej sytuacji.
Najistotniejsze jest to, że wolność aby była prawdziwą wolnością, nie może wyrządzać w żaden sposób krzywdy ani przykrości drugiemu człowiekowi!
Wolność = Odpowiedzialność.
Człowiek odpowiedzialny zawsze będzie umiał znaleźć się w skórze drugiego człowieka i przez to będzie wiedział, jak postąpić w danej sytuacji. Tak więc, aby być w pełni ludźmi wolnymi, musimy stać się najpierw osobami dojrzałymi! Tylko dojrzały człowiek, pozbawiony egoizmu, może być odpowiedzialny, inaczej nie będzie zdawać sobie sprawy z konsekwencji własnych działań. Większość z nas wybiera jednak drogę nieodpowiedzialności, traktując drugiego człowieka przedmiotowo i często wykorzystujemy go w celu zaspokojenia własnych potrzeb, przez co w naturalny sposób ograniczamy jego przestrzeń życiową, a zatem jego wolność. Bycie wolnym zatem wymaga odwagi i tylko człowiek odważny, który umie stanąć w prawdzie przed samym sobą może jej zasmakować. Prawdziwa wolność nigdy nie będzie karmiła się kłamstwem i pochlebstwami, a człowiek nią obdarzony będzie z wielkim szacunkiem traktował drugiego człowieka w myśl zasady: “Szanuj bliźniego jak siebie samego”. Tak więc jeśli pragniemy wolności to powinniśmy postępować tak, byśmy człowieczeństwa tak w swej osobie, jako też w osobie każdego innego, używali zawsze jako celu, nigdy jako środka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *