CIERPLIWOŚĆ TO SEKRET I KLUCZ DO SZCZĘŚCIA.

Kardynał Stefan Wyszyński w 1966r. na Wzgórzu Lecha w Gnieźnie skierował do młodych takie oto słowa: „Jesteście pokoleniem milenijnym, przełomowym, które żyje na granicy dwóch Tysiącleci. Wiecie jak trudno jest utrzymać się na grani. Wieją tam potężne wichry i szaleją burze… Trzeba mocno trzymać się rodzimej skały, aby nie spaść w dno przepaści. Trzeba nie lada wysiłku i bohaterskiego męstwa, aby się ostać… Tylko orły szybują nad graniami i nie lękają się przepaści, wichrów i burz. Musicie mieć w sobie coś z orłów! – serce orle i wzrok orli ku przyszłości. Musicie ducha hartować i wznosić, aby móc jak orły przelatywać nad graniami w przyszłość waszej Ojczyzny. Będziecie wtedy jak orły przebić się przez wszystkie dziejowe przełomy, wichry i burze, nie dając się spętać żadną niewolą. Pamiętajcie – orły to wolne ptaki, bo szybują wysoko”.

Każde społeczeństwo i każdy kraj potrzebuje młodego zdrowego pokolenia, które nie zniweczy osiągnięć przodków, ale z całą swoją energią i zapałem będzie rozwijać ducha narodu, prowadzać go ku lepszej przyszłości. Czy człowiek epoki Mc Donalda, któremu brak cierpliwości jest człowiekiem, mogącym zrealizować to wyzwanie?

Dawne ludy trudniły się głównie żmudnym monotonnym zbieractwem, długie miesiące czekania na zbiory uczyły pokory. Dziś niemal wszyscy cierpimy na niecierpliwość, wiele dóbr możemy zdobyć bez czekania, stąd taka kariera fast-foodów, całodobowych sklepów, błyskawicznych randek, szybkich samochodów, błyskawicznych biznesów itp. Wraz z rozwojem różnego rodzaju technologii, wszystko mamy na wyciągniecie ręki. Cierpliwość nie jest naszą mocną stroną, a szkoda, bo bez tej cechy jesteśmy społeczeństwem słabym, łatwo nas wytrącić z równowagi, zbyt szybko unosimy się i szukamy swoich racji, nie dajemy sobie czasu na zastanowienie, przeanalizowanie własnego zachowania, czy punktu widzenia. W innym miejscu Prymas Tysiąclecia, wypowiedział takie oto słowa: „ Ludzie mówią: czas to pieniądz, a ja wam mówię: czas to miłość!”

Nasze życie tyle jest warte ile w nim miłości, a miłość cierpliwa jest… [1 Kor].

Cierpliwość jest cechą Bogów, dla nich czas nie istnieje, czas to tylko nasze wyobrażenie, ponieważ obracamy się w strefie materii, a wieczność rządzi się innymi prawami! Cierpliwość uczy pokory, a pokora wyraża się w małości. Człowiek swoją małość i nicość najbardziej może zobaczyć w zetknięciu z górami. Pięknie na ten temat powiedział polski taternik, alpinista i himalaista Wojciech Kurtyka: „Estetyczne wrażenie gór szczególnie mocno uzmysławia ogrom przestrzeni i zmusza do wejrzenia w tę przestrzeń coraz głębiej, aż do nieskończoności, aby się zadziwić, iż rzeczywiście jest nieskończona. Trudno pojąc ściśle co odsłaniają te przeżycia, są one jednak niewątpliwie źródłem otuchy i siły, które znacznie trudniej wydobyć z płaskiej jak stół równiny. I to jest właśnie Ścieżka.”

Każdy kto choć raz był w górach wie, że tam jakby czas się zatrzymuje. Nie istnieje zgiełk i pośpiech tak bardzo nam znany z codziennego życia, nie da się szybko wejść na szczyt góry i z niej zjeść jak wejść i wyjść do Mc. Donalda. To zupełnie inna rzeczywistość, jakby dwa światy.

Tak samo jest z naszym życiem, które poniekąd też jest wędrówką. Dlatego tak bardzo ważne jest abyśmy nauczyli się cierpliwości, bo wbrew wszystkiemu co mówi się na temat czasu, to właśnie cierpliwość pozwala nam w pełni delektować się życiem. Nie można przeżyć jutra przed dniem dzisiejszym, dlatego nie warto biec na oślep, wszystko ma swój czas, podobnie jak rok ma swoje cztery pory. Kiedy nauczymy się cierpliwości, uodpornimy się na pokusy dające natychmiastową radość, ale niewiele wnoszące do życia.

Socjologowie w wielu krajach zauważają, że wzrost bogactwa i wykształcenia przynosi ze sobą stres związany z czasem. Sądzimy, że mamy go za mało i żyjemy zgodnie z tym mitem. W rzeczywistości otaczają nas przedmioty błyszczące, ale mało wartościowe, podobnie jak informacje które nas zalewają na każdym kroku, a nie wnoszą nic konkretnego do naszego życia. Wszystko to sprawia, że żyjemy w ciągłym szumie naszej skomplikowanej cywilizacji. Pośpiech wydaje się jakby znakiem naszych czasów, po co mamy czekać, skoro mamy tyle spraw do załatwienia i marzeń do zrealizowania? Wydaje nam się, że aby przetrwać to musimy brać udział w wyścigu szczurów. Czy aby na pewno?

Jeżeli jest coś, na czym nam naprawdę zależy, to warto poświęcić trochę czasu i poczekać a cierpliwość na pewno zaowocuje w przyszłości. Obok cierpliwości, trzeba wziąć pod uwagę konsekwencję i nie poddawać się zbyt łatwo. Sportowcy doskonale znają tę zasadę i tylko dzięki niej są w stanie osiągać sukcesy. My, natomiast ludzie epoki fast-foodów  poddajemy się na samym początku – kilka prób, niepowodzenie i koniec!

Trzeba zaznaczyć, że cierpliwość to nie to samo co nieustępliwość. Człowiek cierpliwy jest świadomy swoich aspiracji, ale też wie, kiedy powinien zrezygnować z danego celu! 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *